Saturday, July 18, 2009

Female, 17, Single

July 18, 2009

Delight yourself in the Lord, and He will give you the desires of your heart.

"Kung sino mang "regalo" ng Lord sakin, iintayin ko."

This time, I'll make every actions
vertically.
From here, then up There.
And I know, He'll do vice-versa.
Up There-Down here-Up There-Down here.
How sweet it is? What do you think?
VERTICALLY.
Love God.
Will all my heart + mind + body + ATPs. :)

But of course, I won't foget my job.
HORIZONTAL actions are stable.
Love people.

LOVE GOD//LOVE PEOPLE

No rushing of things. No hard feelings.

And no.. watchamacallit? Ahh.. yea. No bitterness.

I'm happy on how things went out.

HEAR AND OBEY.
OBEY AND HEAR? Nuh-uh.
HEAR ONLY? Nuh-uh.
OBEY ONLY? Nuh-uh.

It's always hear + obey.
Always in order.

Let your yes, be yes--and your no, be no.

Love,
L.

Thursday, July 16, 2009

Bakit hindi mo pagkalat?

Suspended ang klase.
Walang quiz sa math 2N (Statistics) at Zoology 1.

Ayos. Tuwang-tuwa ang sistema ko. Kaya pala sobrang tinatamad akong mag-aral kagabi, kasi ang radar ko, nakaka-sagap ng suspension of classes.

Ang saya. Baha. Bumabaha din ang sipon ko sa ilong ko.
Nadidiri ka ba? Aba, e wag. Di ka ba nagkakasipon?

Nandito sa kwarto; kasama ang dalawang kaparehong nilalang.
Compaq, Acer, Toshiba. Ano 'to? Mga tatak ng laptop na gamit namin.

Tattoo at Smart Bro;

May dalawang nilalang na tulog. Pagod kakaaral.

Love,
L.

Ay, oo nga pala. May aaralin ako sa Psy103. Di bale, mamaya na. Ano bang magandang gawin? Suminga?
O, nadidiri ka nanaman. Wag ganun.

Out.

UNIFIED//Superheroes

Nakaupo’t nakaharap sa isang makina– katulong ang aking mga mata, kamay, nag-iisang utak, at pati na rin ang aking sintido kumon;

Nagsimulang makilala ko ang mga taong tumulong/tumutulong sa aking isipirtwal na buhay noong Episode 2. Hindi ko inaakalang Episode 3 ay kabilang na ako. Madaming miyembro noon; aaminin ko, natutuwa akong sumama sa gawain ng grupong ito dahil na rin mismo sa masaya at makulit nilalang.

Ngunit dumating ang oras na nakilala ko ang bawat isa’t nahamon ako sa mga taglay nilang pananampalataya at sabmisyon sa Hari–at mismong araw noon, naliwanagan ako na hindi lang puro saya’t tawa meron ang grupo, meron ding pinanghahawakang misyon.

“UNIFIED is all about seeing a generation collide and meet up with God in a way that changes us from the inside out; so that together we can influence our community and eventually impact the world.”


Maraming events, gathering, revivals, etc. kaming napuntahan. Inimbitahan, kusang loob at minsan pa nga’y biglaan ang dahilan kung bakit naroon kami sa sinabing event. Ayun.. masaya; nakakadagdag ng ‘hamon’ para sa akin. Babaha pa lalo ng pagpapala, at lahat ng pabor ay ibabagsak muli sa team.

Naitanong ko sa sarili ko, bakit lahat ng pabor ng Panginoon ay nasa amin. Nakakatawang isiping, bigla nalang akong may mga natanggap na mensahe galing sa aking mga ka-miyembro; at ito’y mga sagot sa aking tanong. Iba’t-ibang letra’t salita ang ginamit ngunit iisa ang ibig sabihin: “Mahal kasi tayo ng Panginoon”, “Napapangiti kasi natin Siya”, “Tapat tayo Sakanya”, “Sumasamba tayo ng buong puso at totoo Sakanya”.

Episode 3, Episode 4, Episode 5 at Unified Jam ‘08; ang daming miyembro, ang daming nagtutulong-tulong, ang daming kumikilos–nakakatuwa; nakakatuwang pagmasdang nagtutulong-tulong ang lahat at nagkakaisa.

5 taon nang idinadaos ng Team ang mga mg ganitong event. Masaya, tagumpay at maraming dumadalo–at ang pinaka-importante, maraming nagbabago sa komunidad.

Eto na, malapit na, paparating na ang malaking event sa taong ito–Unified Jam ‘09 at Episode 6. Madaming miyembro; kaunting kumikilos. Maraming nag-commit; may hindi nakikipag-meet. Pero hindi ito hadlang sa nais ipagawa ng Panginoon ng Unified. Kung saan may nagpapagal, doon Siya kumikilos.

May kulang sa gamit, may nauubusan ng ideya–pero sa kabutihan ng Hari, may mga kumikilos parin. Pero ganoon pa man, naniniwala ang bawat isa sa malaking gagawin ng Panginoon. Walang makapipigil sa anumang gawain Niya. Nawa sa haharapin ng buong Team ngayon, pangalan ng Panginoon ang maitaas; magkaroon ng iisang pananaw ang bawat dadalo at paglabas ng mga taong may pusong puspos, dala-dala nila ang “event” at magkaroon ng pagbabago sa bawat sambahan; EXCELLENCE.

Isang henerasyong magtataas pa lalo at sama-samang magpupuri sa Panginoon. WOW! Isang magandang rebelasyon para sa akin.

Mahalin ang Panginoon; mahalin ang kapwa. Kami’y nandito’t nagkakaisa, dahil kami’y iisa.

Marami na siguro akong nasabi. Pagod na ang “makina”-ng nasa akin. Gawin ang lahat ng makakaya, para tayo’y magkasama-sama.

Crashing. Missing. Falling.

Unfair.
Is when I exerted so much effort, but still, I got rejected.

Unfair.
Is when I ignored all of my closest-boy-friend, but I saw him around laughing with someone else.

Unfair.
Is when I crack a joke and no response from him—even a single smile.

Unfair.
Is when I do everything for him to notice me. But I got neglected.

Unfair.
Is when I made this blog for him, but no reactions from him.

Life gets too unfair when everything has changed.

Missing.
I define it as not just missing somebody, but missing all the things I’ve built up.
Crashing.
I define it as not just the falling of things. But crashing of this thing—the one that pumps blood.

When will this suffering end? When is the day that I’d be so-so happy? When will the time that He would allow me to express this event on my system normally? I hope He’ll give that time as soon as possible. I’m not losing my faith and hope on Him. I’m not rushing all things out.

I hope this time.. this time. I mean, this time. No. Not. Not this time. Joke. This time. Seriously. I’m serious. What? I said this time. THIS TIME. What? What this time? I don’t know.

Procrastinating. Heart beats. FAST HEART BEATS. Track and Field? Heart beat. Lubb-dubb-lubb-dubb.

But there’s one thing; one thing that I’m sure—I will make this last forever. I mean, we will. But, when is that time?

UNFAIR.
Is when he promised something and broke it. It’s the first time he did it.
Crashing. Crashing of my trust for him? Nope. Not. Not not. Not much. No. Psh.

TRUST TRUST TRUST. Trust in the Lord.

1 Cor 13:4-8 + Matt. 6:33 = <3

Here. Here. Here, love. Here, love. At my side, love. I love you.

Is this thing I’m typing is senseless? What do you think?

LOVE.
Love is when the internet started to connect.
Joke.

Ay. Em. Ay. Es. Es. Way. Ow. You.

Tired.
Out.
Kthxbai.

Love,
L.